Srpski English
Pretraga
 

NASLOVNA
BIBLIOGRAFIJA

 

DUNAV OSIGURANJE

 

4-2019

Upravljanje rizicima i sistem kontrole u društvu za osiguranje teorijsko-pravna analiza

Ključne reči: rizik, upravljanje rizikom, sistem kontrola, uprava društva, ključne funkcije

                                             Apstrakt


    Upravljanje rizikom i sistem kontrola, u smislu određenja pojma, analiziraćemo primenom pravne analogije, te primenom predikativne i analogijske indukcije i primenom elemenata deduktivne metode (metoda analize, sinteze, apstrakcije, generalizacije i specijalizacije). Određivanje pravne definicije pojma rizik i upravljanje rizicima, u smislu predmeta analize, biće učinjeno tako što će se iz jedne izričite normativne kvalifikacije prava i obaveza iz odnosa osiguranja, ista kvalifikacija analogia iuris primeniti na odnos upravljanja rizikom. Pri tome, smatramo da će reprezentativnost analiziranih činjenica i njihov stepen pouzdanosti najbolje biti potvrđen upravo kroz reprezentativnost korišćenih izvora na kojima se činjenice zasnivaju.
          Cilj istraživanja u okviru ovog rada je da doprinese boljem razumevanju pravne prirode instituta upravljanje rizicima i sistema kontrola, pre svega polazeći od značaja ovih instituta u strukturi korporativnog upravljanja. Pri tome treba istaći da pravilno razumevanje navedenih instituta predstavlja conditio sine qua non implementacije efikasnog i efektivnog sistema upravljanja, a sve u cilju podizanja performansi i konkurentnosti društava za osiguranje i istovremeno zaštite interesa korisnika usluga osiguranja.
    Suštinska implementacija ovih instituta u poslovnoj praksi moguća je samo uz razumevanje odnosa koji se uspostavljaju u sistemu upravljana. Pri tome je, nezaobilazno, u epicentru uprava društva i ključne funkcije društva pojedinačno, kao i kroz jedinstvo celine i sinergiju u ostvarivanju ciljeva društva. Naime, upravljanje rizicima ispoljava se putem sui generis odnosa zastupanja koji se uspostavlja između društva sa jedne strane i uprave društva u delu strategijskog upravljanja društvom i istovremeno ključnih funkcija (u delu operativnog upravljanja rizicima i uspostavljanja sistema kontrole) koje doprinose strategijskom upravljanju, sa druge strane.

 

LITERATURA (REFFERENCES)

Avdalović, V., Ćosić, Đ. Avdalović, S. (2008). Upravljanje rizikom u osiguranju, Fakultet tehničkih nauka, Novi Sad.

Acharyya, M. (2009). The influence of Enterprise Risk Management on insurers’ stockperformance – An event analysis, Bournemouth University, ERM Symposium.

-    Тhe American Heritage Dictionary. (2009). Houghton Mifflin Company.

AICPA, COSO Enterprise Risk Management – Integrated Framework. (2004). Jersey City.
Barjaktarević, L., Ječmenica, D. (2010). Upravljanje rizikom u srpskim osiguravajućim kompanijama, Singidunum revija, 7(2), 19-27.


Čolović, V. (2012). Kontrola rizika i osiguranje, Godišnjak Fakulteta pravnih nauka, 2, 124-141.


Čolović, V. (2014). Rizik kao osnovni element osiguranja, u: Marković G. (urednik): Vladavina prava i pravna država u region (517-535). Istočno Sarajevo: Pravni fakultet Univerziteta u Istočnom Sarajevu.


Directive 2009/138/EC of the European parliament and of the Council of 25 November 2009 on the taking-up and pursuit of the business of Insurance and Reinsurance (Solvency II), Official Journal of the European Union, L 335.

Enterprise Risk Management Committee. (2003). Overview of Enterprise Risk Management, CasualtyActuarial Society.

Građanski zakonik Republike Srbije – Radni tekst, (2015). Vlada Republike Srbije, Komisija za izradu Građanskog zakonika, Beograd.

Harrington, S., Niehaus, G. (2003). United Grain Growers: Enterprise Risk Management and Weather Risk, Risk Management and Insurance Review, 6(2), 193-208.

Harašić, Ž. (2011). Viskovićeva teorija tumačenja u pravu, Zbornik radova Pravnog fakulteta u Splitu, 48(1), 57-72.


Hasenohrl, M. (2009). Transparentnost u krizi, Revija za pravo osiguranja, 8(1), 45-48.


Jankovec, I. (1966). Pitanje neizvesnosti rizika u pravu osiguranja, Anali Pravnog fakulteta u Beogradu, 3–4, 499-504.

Knežević, G. (2009). Upravljanje sukobima u poslovnim odnosima, u: Radović, V., Vasiljević, M. (urednici): Korporativno upravljanje – drugi deo (203-231). Beograd: Pravni fakultet.

Krstić, J., Đorđević, M. (2012). Interna kontrola i upravljanje rizikom preduzeća – od tradicionalnog do revidiranog modela, Ekonomske teme, 2, 151-166.


Labudović Stanković, J. (2011). Integrisani koncept upravljanja rizicima kompanija za osiguranje kao način korporativnog upravljanja, Revija za pravo osiguranja, 10(3), 9-16.


Noussia, K. (2010). Politika EU u oblasti prava osiguranja i reosiguranja i mogućnost harmonizacije: stvarnost ili fikcija, Revija za pravo osiguranja, 9(3), 20-33.


Osmanagić, B. N. (2003). Kriza kao šansa – Kroz poslovnu krizu do poslovnog uspjeha, Zagreb: Školska knjiga.


Report of the High Level Group of Company Law Experts on a Modern Regulatory Framework for Company Law in Europe, Brussels, (2002). Dostupno na: http://ec.europa.eu/internal_market/company/docs/modern/report_en.pdf, 8. 2. 2016.

Rohrbach, W. (2014). Razmišljanja o pojmu kvaliteta u osiguranju, Evropska revija za pravo osiguranja, 13(4), 34-46.

Rosen, H., Uhmylenko, V. (2010). Enterprise Risk Management continues to show its Value for the North American and Bermudan insurers, Standard & Poors.
 
Slavnić, J. (1994). Pravila profesionalnog ponašanja u poslovima osiguranja – u funkciji jačanja pravne sigurnosti osiguranika, Pravni život, 11-12, 2229–2252.

Slavnić, J. (2007). Neki modeli regulisanja standarda profesionalnog ponašanja u poslovima osiguranja Evropske unije, u: Slavnić, J., Šulejić, P., Jovanović, S. (urednici): Usklađivanje osiguranja Srbije sa sistemom osiguranja Evropske unije (120-152). Beograd: Udruženje za pravo osiguranja Srbije.

Standard &Poors. (2008). Enterprise Risk Management: More Important but still no Panacea.
Šulejić, P. (2005). Pravo osiguranja, Beograd: Dosije.

The Institutе of Internal Auditors. (2009). The Role of Internal Auditing in Enterprise wide Risk Managemenт IIA – Position paper.


Vasiljević, M. (2007). Korporativno upravljanje: pravni aspekti, Beograd: Pravni fakultet Univerziteta u Beogradu, Profinvest.

Zakon o obligacionim odnosima, Službeni list SFRJ, br. 29/76 i Službeni list SRJ, br. 31/93.

Zakon o osiguranju, Službeni glasnik RS, br. 139/2014.






Ljiljana Stojković

Preuzmite članak

autori iz poslednjeg broja
 

za autore

izjava o originalnosti radaizjava o originalnosti rada

uputstvo za autore priloga u reviji za pravo osiguranjauputstvo za autore priloga u evropskoj reviji za pravo osiguranja

HEINONLINE

ulrichsweb

PIA